کیلومترها از وطن و خانواده دورم و وقتی دلم می گیره٬ یا دل تنگی مو قورت می دم و یا با همسرم دردودل می کنم. چی بگم که هیچ جا ایران نمی شه٬ درسته که کلی گرفتاری اونجا انتظار آدم رو می کشه اما ریشه آدم یک چیز دیگه ست! جایی که راحت با آدم هاش حرف می زنی و درددلت رو بهشون می گی...
دست تقدیر حدود ۱ ماه پیش ما رو به وطن کشوند و کاش نمی کشوند
٬ بعد از ۷ ماه حالا باید واسه فوت خواهر جوونم می رفتیم ایران. خبری که شوکه کننده بود و هنوز هم رفتنش رو باور نمی کنم٬ وقتی همسرم این خبر رو بهم داد فکر کردم یک شوخی است٬ اما متاسفانه نبود. خلاصه بعد از ۲ روز ما ایران بودیم و مستقیما رفتیم بهشت رضا...
من تشیع جنازه نبودم و هنوز رفتنش رو باور ندارم٬ خدا به مادر و پدرم صبر بده که داغ دختر ۲۸ سالشون رو باید تحمل کنن. داغ دختری که با دلتنگی و کوله باری از غم رفت...
چی بگم که نگفتنم بهتر از گفتنه!!!
زندگی ست و کاریش نمی شه کرد. باز هم خدا رو شکر...
خدایا خودت کمکمون کن٬ خودت ما رو از شر شیطان رانده شده از بهشت در امان نگه دار...
التماس دعا
.....................................
شمایی که این متن رو خوندی٬ واسه شادی روح خواهرم دعا کن
. خلاصه ما هم رفتیم خونه بخت
. اونم اونور دنیا!
؟ گفت چرا نمی شه! همه کلی ذوق کردیم که الان کلی برنده شدیم! اما فهمیدیم چون جواب رو آخر مسابقه دادیم اون جایزه اصلی رو نمی بریم.
. 
.
